Sophietje - ranja met een rietje

Een jonge vrouw zeult een zware tas met zich mee en kijkt of er een stoel vrij is op het drukke terras. Nog even genieten voordat Ernst Kuipers de aangekondigde golf afkondigt.

Toeval bestaat niet. De enige vrije stoel staat bij mijn tafeltje. ‘Is deze vrij?’ vraagt ze. ‘Ja, hoor. Ga lekker zitten. Weertje hè?’ – ze zet de zware tas naast de stoel.

‘Nog een keer hetzelfde?’ vraagt de ober.

‘Graag,’ zeg ik dorstig. ‘Wat wil jij drinken…?’

‘Heeft u ranja?’

‘Zeker, dat heb ik altijd voor de kids,’ zegt de ober met een knipoog. ‘Met een rietje?’

Haar bedroefde gezicht staat nu iets vrolijker. ‘Sophie,’ stelt ze zich voor. ‘Eindelijk rust.’

‘Op een druk Amsterdams terras?’ vraag ik verbaasd.

‘Even weg uit Den Haag,’ zegt Sophie opgelucht. ‘Ik heb ruzie met een collega.’

‘Wat doe je voor werk.’

‘Ergens in een grote Kamer praten we tegen en over elkaar. Over dingen die niet altijd leuk zijn waarbij we elkaar niet uit laten praten. En met een taalgebruik tegenwoordig… Hij noemde mij een tassendrager.’

‘Tassendrager?’

‘Ja, van mijn baas. Ik doe mijn uiterste best om die dossiers goed te lezen, paracetamol in de aanslag. Ik werd emotioneel door zijn uitlatingen, maar had ad rem moeten reageren, dat hij zijn vluchttas door bewakers laat sjouwen, al jaren en voor de rest van zijn leven door zijn haatdragende uitlatingen. Maar ja…’

’s Avonds bij Vandaag Inside wordt Sophietje besproken. Derksen lacht erom, vindt dat ze dat moet kunnen hebben. Van der Gijp lacht ook – later zal hij wel weer een ander daar de schuld van geven en niet meer uitnodigen in het programma. Bij Op1 zingt Louis zijn bekende madrigaal en heeft hij het over emotie: ‘Ik heb gehuild samen met mijn spelers.’ Hij vindt de emotie van Sophie mooi en menselijk. Rechtbankverslaggever van De Telegraaf Saskia Belleman is van mening dat Sophie zich niet zo op de kast moet laten jagen en kijkt Louis een beetje bespottend aan. ‘Er worden wel ergere dingen in de Kamer gezegd.’ Zij is natuurlijk de rechtbank gewend, om van de ergste misdadigers en zaken verslag te doen. In nette Telegraaftaal overigens. Een verdachte is nog niet per se schuldig, heeft ze geleerd.

Het GenootschapOnze Taal introduceerde onlangs ‘verikeaïsering’. Het gebruik van ‘je’ en ‘jij’ in plaats van ‘u’. Zelfs hun website is in die vorm hervormd. Dat is in de Tweede Kamer nog niet doorgedrongen, maar of je nu ‘u bent een tassendrager’ zegt of ‘jij…' Het gaat om de inhoud. Ook daar besteedt Onze Taal aandacht aan: inclusieve taal en genderinclusief woordgebruik. Niet alles kan meer gezegd worden, op straffe van beschuldigd te worden van discriminatie – nee, René van der Gijp, zowel ‘groter als mij’, ‘ik besef me’ en ‘hun hebben gezegd’ is gewoon fout en valt buiten inclusief taalgebruik. Mag je wel om lachen natuurlijk.

Zelfs de wereldwijde organisatie die over onze gezondheid waakt, is angstig aan het vernieuwen: de WHO ofwel Woke Health Organization. ‘Apenpokken is discriminerend.’ Het verwijst naar een bepaalde regio, die angstvallig nauwelijks wordt genoemd, net zomin als de ouderwetse benaming voor mannen die seks hebben met mannen waardoor het virus zich verspreidt. Zorg ervoor dat je die bultige ziekte die genoemd is naar bananen etende dieren in de dierentuin – noem het beestje vooral niet bij de naam – niet krijgt. En roep dan: ‘Joepie de poepie!’ Mag gerust, onlangs is deze uitdrukking inclusie-proof in de te Dikke Van Dale opgenomen. Tassendrager niet, want dat is een boodschappenjongen. En Johnny Lion is niet de echte naam van de zanger van het liedje ‘Ik dronk ranja met een rietje…’

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Femke-regime

Een vriend van me ontving eindelijk zijn toeslag. Of hij zijn kinderen ook gelijk terug wilde. Maar die heeft hij niet – de Belastingdienst hoeft niet alles te weten. In de veronderstelling dat de afhandeling  op Schiphol dan sneller zou gaan, vertrok hij met een privéjet naar Ibiza. Hij begreep nu waarom Armin van Buuren tegen een burn-out was aangelopen. Wat een takkenherrie. Ja, dan heb je wel van die blauwe pilletjes nodig, die bij de fouillering keurig uit zijn broekzak werden gehaald. En iedereen werd gefouilleerd. Wapens had ie natuurlijk niet, zodat hij de pilletjes direct mocht laten controleren of ze wel zuiver waren. Kijk, zo doen ze dat daar nu. Niet te vergelijken met het Franco-regime toen je niet eens een shaggie durfde te draaien.

Van de week kom ik hem bruingebrand tegen. Hij beklaagt zich erover dat hij in Amsterdam al drie keer preventief is gefouilleerd. Dat is weer nieuw: in plaats van etnisch profileren gebeurt dat nu volgens ‘cijfermatig inzicht’. In wijken waar al ‘wat speelt’. ‘Dan ben je niet alleen te laat, maar wat heb ik daarmee te maken?’ vraagt hij zich verontwaardigd af. ‘Ik werd een detectiepoortje in geduwd en de volgende keer een ‘selectiezuil’ met een ‘dobbelsteeneffect’ in mijn skinny jeans om te kijken of je gefouilleerd moet worden. Maar hier is er maar één van dus wordt als die niet beschikbaar is, iedere vijfde voorbijganger gefouilleerd.’

‘Ja, je kunt van het Femke-regime niet verwachten dat ze de hele dag die selectiezuil rondrijden in de stad.’

‘Gaan we lollig doen? Ben jij niet gefouilleerd?’

‘Nee, laatst liep ik in een nogal louche buurt waar ik mijn keukenmessen laat slijpen. Ik had er alles mee kunnen doen behalve de banden van de tram doorsnijden, maar ik werd niet gefouilleerd. Misschien was ik de zesde voorbijganger.’

Had ik maar niets gezegd. De volgende dag loop ik in een door Halsema aangewezen buurt als ik word aangehouden. ‘Wat is er mevrouw de agente?’

‘Wilt u mij genderneutraal aanspreken?’ vraagt de agente van kleur. Gelijk beland ik in zo’n selectiezuil. ‘Waar zijn die ballonnen voor?’ vraagt ze.

‘Blow Up!’

‘Gaan we grensoverschrijdend praten?’ – ze pakt handboeien.

‘Nee, nee. Dat is een nieuw programma op tv: allerlei beestjes van ballonnen maken. Voor de buis doe ik mee. Zo leuk na dat knikkeren en al die dominostenen hebben we nu wel zien omvallen…’

‘En waarvoor zijn die gaspatronen?’

‘Dacht u dat ik die ballonen allemaal zelf ga opblazen?’

10 miljoen wordt er extra gespendeerd aan het bestrijden van criminaliteit en corruptie. Angst voor woke-links is kennelijk veiliger en goedkoper dan profileren van het profiel dat al bekend is.

Ik blaas een ballonnetje op en lach me te barsten.  

 

 

 

  

Tim Hofman - Oranjevoordeel

‘Ben je nou belazerd mij te vragen…?’ De onlangs overleden markante Willibrord Frequin vroeg jaren geleden aan boef Bernhard van Lippe-Biesterfeld wat hij van de beschuldigingen vond. Het ging om de Lockheed-affaire. Nadat Bernhard begin jaren zestig al ruim 1 miljoen aan steekpenningen had ontvangen, verlangde hij van vliegtuigbouwer Lockheed nog meer geld. Uiteindelijk koos Nederland voor de F-16.

Rooie Joop den Uyl heeft een kans laten liggen toen Juliana met haar vlakke hand op tafel sloeg – koninginnen doen dat niet met hun vuist – en zei: ‘Als Bernhard wordt aangeklaagd dan treed ik af.’

Van Wippenstein hoefde uiteindelijk alleen zijn uniform in te leveren en er verder voor te zorgen uit het zicht van zijn buitenechtelijke kinderen te blijven, zich in te zetten voor de dieren als president van het WNF om ze net zo makkelijk af te knallen. En als vrouwen het niet deden, hanteerde de heer Van Wippenstein zelf de knuppel: hij vloog graag, maar nooit eruit.

Tim Hofman, ex-presentator van het voorlichtingsprogramma van BNNVARA voor seks en drugs (en niet tegen) – Spuiten en Slikken – is nu weldoener geworden en heeft een jongetje dat uitgezet dreigde te worden geholpen. Ook bracht hij het grensoverschrijdend gedrag bij The Voice naar buiten. Wat Yvonne Coldeweijer kan, kan hij ook. Over mijn lijk, denkt de winnaar van de Gouden Televizier-Ring. Tim duikt in het schuttersputje en richt zijn vizier nu op de koninklijke familie, die wordt voorgetrokken als het om posities bij Defensie gaat, meent hij. Zo zou nep-professor Pieter van Vollenhoven zijn rang van commodore titulair van de luchtmacht gekregen hebben omdat hij een warm persoon is en omdat hij vaak advies geeft. Ik neem niet aan over de verkeersveiligheid. Daar hoort de titel van verkeersregelaar bij. Zijn zoon Pieter-Christiaan kreeg goedbetaald voorrang bij Defensie en zijn kleinzoon Lucas schijnt ook bevoordeeld te zijn en na een verkorte opleiding al op jonge leeftijd een hoge rang in het leger te hebben met als voordeel uitzending naar Irak – Tim, wat is het voordeel om eventueel met PTSS, stijf van de antidepressiva, uit Irak terug te keren? Dan kun je beter vrolijk wiet uit jouw tuintje roken en net als je eveneens jonge Spuiten en Slikken-collegaatjes bevoordeeld en overbetaald in omroepland of op de sociale media carrière maken – maar Tim denkt BOOS al aan de Zilveren Nipkowschijf en andere prijzen.

De RVD rechtvaardigt de voortrekkersrol van Defensie door te zeggen dat de koninklijke familie historisch gezien nauwe banden heeft met het leger, zelfs legeraanvoerder was. Dat klopt wel. De luchtmacht vloog destijds de Oranjes, als legeraanvoerders, veilig naar Engeland en Canada.

Willem-Alexander verschijnt soms ook in uniform. Ik weet niet precies wanneer uniformen gewenst zijn, wat mij betreft nooit. En net als zijn opa vliegt hij ook graag een stukje op onze kosten. Zelfs Máxima heeft de smaak te pakken. Tijdens een werk(?)bezoek aan de Defensie Para School (DPS) in Breda, springt ze uit een vliegtuig. Vastgegespt aan een instructeur en met een parachute. Ja Tim, de koninklijke familie wordt altíjd voorgetrokken, zelfs bij het naar beneden storten. Zo is het regime in Nederland. Maar elders was er nog niet zolang geleden een geüniformeerd regime, dat weleens ‘vergat’ parachutes te verstrekken – zou Máxima toch even hebben gekeken wie de piloot was?