Hugo de Jonge - demissionair missionair

In den beginne was er de persconferentie, de persco. Wist Hugo veel, wisten wij veel?

‘Samen’. Op balkons applaudisseren voor de zorg en andere hulpverleners, met een goed glas in de hand en wc-papier ruimschoots op voorraad. Rare begroetingen, vuist tegen vuist, want daar zit het virus niet. Toch? Of elleboog tegen elleboog, waarin net was geniest. Sommigen kunnen daar goed mee werken en sluiten een lucratieve deal met de overheid: het omstreden mondkapje moet er toch maar komen.

‘Verbinden’. Het wordt kouder, de balkons zijn gesloten, illegale feestjes geopend. Machteloze boa’s kijken toe. Verbinden is een sterk werkwoord, daar moet je wat voor doen. Hulpverleners met vuurwerk bekogelen in plaats van applaus, dan ben je verkeerd verbonden. Huidhonger tijdens de feestdagen zorgt voor eetproblemen, terwijl de tafels rijkelijk gedekt zijn voor minder gasten. Voeten onder tafels begroeten elkaar niet, het drie-zoenen-ritueel is godzijdank verleden tijd. Op tijd onder het drieseizoendekbed dan maar. Over negen maanden zien we het dan wel weer met de inmiddels aangeschafte coronahond waardoor de avondklok omzeild kan worden. Een ommetje maken is goed voor je na al dat thuiswerken en bijbehorend huiselijk geweld.

‘Fijn dat u er bent’. ‘Gefeliciteerd met uw vaccinatie’. Na 15 minuten afwachten of ik niet van het stoeltje val, mag ik weer naar huis. Nee, vaccinatie is niet verplicht. Als het wettelijk kon dan had Hugo dat wel gedaan. Dus hij gaat verder met campagnevoeren. Groepsimmuniteit! Bijwerkingen van de vaccins zijn als percentages gekwalificeerd. Een coronapas als toegangsbewijs, maar van tweedeling is geen sprake volgens Hugo. Ik kies ervoor om niet te kiezen. Dat is mijn justificatie. Maar dat kan niet, wordt me duidelijk gemaakt. Ik zeg niet dat ik neutraal ben, ik wil soms gebruikmaken van mijn recht om geen gebruik te maken van mijn recht op vrijheid van meningsuiting. Samen is voor jezelf, verbinden ontbonden, heftige discussie het rekverband voor verstuikte geesten.

Links en rechts aan de bar zijn ze het niet met elkaar eens: de clowns en de jokers. Wat ik hier kom doen? Mijn voorgevoel zei me al dat ik hier niet thuishoor. Maar nu ben ik hier, ingesloten tussen Woke en Wappie. Van beiden moet ik niets hebben. Ik vind ze eng, maar zie maar eens van ze af te komen.   

Nog enger zijn de posts van Hugo op de sociale media. Een foto van een man in een ziekenhuisbed: ‘Ik heb spijt dat ik me niet heb laten vaccineren.’ Een bezoek van Hugo aan een ziekenhuis: ‘Dit bed had niet bezet hoeven worden…’ Hugo reageert nooit op zijn eigen posts en gaat als demissionair minister gewoon als missionair door met zijn enge propaganda. Zeer enge propaganda.

 

 

 

 

 

70 jaar televisie - zwart-wit is gekleurd

In het door mijn oma gebreide, kriebelende hemdje (‘wolletje’) met daarover een trui van dezelfde maakster, at ik wat de pot schafte en keek ik naar de enige zender op tv. Zwart-wit, dat in werkelijkheid donker- tot lichtgrijs was. Sinterklaas was wel heel lichtgrijs en gekleurde pieten zag je niet.

Er viel niets te kiezen: de PTT was er voor de telefoon en de post, het Gemeente-Energiebedrijf voor gas en licht en je was ‘van het ziekenfonds’ of ‘particulier’ – maar keuzestress bestond niet, zoals nu, en je door politieke kleur veroorzaakte marktwerking voor hetzelfde steeds meer betaalt. Het werd moeilijker toen er een zender bij kwam. Wie mocht wat zien? De krakkemikkige mechanische kanalenkiezer moest je na het overschakelen weer net iets terugdraaien, anders was er helemaal geen beeld en geluid.

Wat was de kleur van Pipo de Clown? Geen idee. De Dikke Deur was dik, ja dat kon je zien. En de keuken van Saartje was gezellig en knus. Bromsnor bromde. Malle Pietje deed mal en om Swiebertje lachten zelfs de cameramensen, die het beeld daardoor soms niet stil wisten te houden.

Wim Meuldijk, geestelijk vader van Pipo de Cown, schreef nog een kinderserie: Mik & Mak. Twee zwervers, gespeeld door Ger Smit, de latere stemacteur van de personages in De Fabeltjeskrant en Donald Jones: een Amerikaans-Nederlandse zanger, danser en acteur. Eind jaren 50 was hij het racistische Amerika ontvlucht en naar Nederland gekomen – waar hij als donkere acteur een bezienswaardigheid was. In Nederland kreeg hij een rol in Pension Hommeles – waar altijd trammelant was, toen al – geschreven door Annie M.G. Schmidt. Helaas voor mijn tijd.

De een was licht- en de ander donkergrijs, dat zag ik wel, maar ik kon maar niet onthouden wie nu Mik of Mak was, want ze waren allebei leuk.

Toen de kleurentelevisie kwam, was de serie al gestopt. De kanalenkiezer werd algauw een elektronisch kastje waarmee je uit luiheid en verveling vanuit je stoel van de ene naar de andere zender kon zappen. De kleuren moest je matigen anders had iedereen op tv een hoofd als een winterwortel. En werden er interessante programma’s tegelijkertijd uitgezonden dan was daar de op de markt verschenen videorecorder. Als je de tijd vond om naast het vele tv-kijken je favoriete programma terug te kijken en de videoband niet vastliep, een prima uitvinding.

Smits stem hoorde je in De Fabeltjeskrant en Jones speelde nog weleens een rol. Het viel me op dat donkergrijs bruin bleek te zijn, maar beslist niet zwart, zoals er wel wordt gezegd. Nog steeds weet ik me niet te herinneren wie Mik en wie Mak was. Ik kan ervoor kiezen dat even te googelen, maar het is mijn keuze alles zo te laten als mijn jeugdherinnering was.  

 

 

 

Politiek Den Haag - 'Dit is gekkenwerk'

‘Ik hef de blokkade tegen de ChristenUnie op.’ Welke oogdruppels hebben ze in Kaags ogen gespoten? Ik denk niet die tegen arrogantie. Zou er wat in het pakje shag van Remkes hebben gezeten: ‘Wil je ook draaien, Sigrid?’

Sigrid draait op een andere manier en kiest politieke eieren voor haar geld. Opkomst en afgang kunnen elkaar snel afwisselen. Tactisch terugtreden als minister is net zo tactisch als de terugtrekkende haargrens van Rutte. Je schiet er niets mee op. En ook niet als een spin in het D66-web Remkes een jong borreltje niet gunt.

Wat is nieuw leiderschap? Je kunt je macht niet omtzigtig opbouwen over de rug van een ander. Waar de een ontslag op staande voet krijgt, moddert de ander verder onder gezag van oud leiderschap.

Kaag wijst erop dat het enige alternatief zou zijn om nieuwe verkiezingen te houden. ‘Die verlammen de politiek ten minste nog een halfjaar. Dan blijven de grote besluiten uit. Dat verdient ons land niet. Het moet progressiever, genereuzer, opener en menselijker.’

Met name op het gebied van klimaat en investeringen in het onderwijs wil de partij meer van haar wensen verwezenlijkt zien. ‘We doen het goed of we doen het niet.’ Aldus het ANP – wel betrouwbaar.

70 jaar televisie. ‘Dappere Dodo’, ‘Pipo de Clown’, ‘Swiebertje’, ‘Wie Wil Mijn Marmotje Zien?’ ‘De Kijkdoos’ – en zo kan ik wel even doorgaan. En nee, niet dubbelzinnig bedoeld, woke people. En wees niet bang, zwart-witbeelden van sinterklaasoptochten blijven in het archief. En op mijn netvlies, waar ik ook mijzelf zie: ‘Haartjes nat, nog even op… Gezichten in het behang, maar niet echt vanbinnen bang.’ Geluk was gewoon en elke kleur bijzonder.   

Eén zender. Kijkcijfers? Nee, die werden nog niet gehamsterd, Angela de Jong. Ga maar even wat voor jezelf doen of naar een herhaling van ‘Boer zoekt Vrouw’ kijken.

Het is de tijd van ver voor haar. Ze was deze week op meerdere zenders te zien en had kritiek op artiesten die zich van de coronapas distantiëren en niet eens de moeite namen om bij Jinek aan tafel te zitten: ‘Laf. Sanne Wallis de Vries had tenminste de moed om dat wel te doen’ – ja, zo kun je jezelf promoten na een periode van dalende inkomsten.

Van Kooten en De Bie zullen ongetwijfeld de revue passeren, evenals ‘Farce Majeure’, met onder anderen Alexander Pola, de ‘gifkikker’. Een lied over de toen al lange nachtelijke vergaderingen van de Tweede Kamer: ‘Dit is gekkenwerk.’ Ontleend aan de uitspraak van een powervrouw avant la lettre, die vermoeid verkeerd stemde: Freule Wttewaall (spreek uit als ‘uutewaal’) van Stoetwegen. ‘De Freule’ was jarenlang Tweede Kamerlid voor de Christelijk-Historische Unie. Tijdgenote van Haya – ‘haar op d’r tanden’ – van Someren van de VVD en Marga Klompé van de Katholieke Volkspartij, de eerste vrouwelijke minister. Een zwart-witte polariserende tijd, gekleurd door het klagelijke gekras van de rode Uyl, verstoord door snotaap Hans Wiegel van de VVD en verfrist door Hans van Mierlo – weet u nog, meneer Pechtold, mevrouw Kaag?

Satire mocht, ook al werden er weleens Kamervragen gesteld als het koninklijk huis op de hak werd genomen of als er een naakte vrouw op tv was verschenen. Maar woke people sliepen nog in hun vaders verrekijker.

In een flauw najaarszonnetje loopt een vrouw over de Dijk in Volendam. Na voldoende te hebben geïncasseerd, deelt ze nu iets uit. ‘Armbandjes,’ zegt ze. ‘Als je je coronapas in een kroeg hebt getoond krijg je een armbandje, dat je als pas in de volgende kroeg kunt tonen.’

‘Maar dat begrijpen die buitenlandse toeristen toch niet, mevrouw?’

‘Om het niet te begrijpen hoef je geen Japanner te zijn, meneer.’

 

 

     

Alex van Oranje leest voor uit andermans werk

De Hilversumse hei is nog drassig door het lekken, maar één ding wil Wopke noch bevestigen noch ontkennen: dat Henk terug is.

Die zat toch veilig opgeborgen in zijn eigen bed and breakfast? Nee, niet die Henk. Henk Kamp, de VVD’er wiens gezicht beter bij het CDA past. Henk die als minister van Economische Zaken niet met zijn tengels van de Groningse gaskraan kon afblijven en die altijd de verkeerde kant op draaide: ach, een scheurtje meer of minder… Die Henk. En als je bijvoorbeeld in Overijssel woonde en daar je sociale leven had, onverhoopt werkloos werd, moest je maar verhuizen naar een ander gedeelte van het land. In Groningen waren zat vacatures: metselaar in de bouw. Ja, hij was ook minister van Sociale Zaken geweest. Van baan naar baan was voor hem geen probleem. En als voormalig minister van Defensie kan hij na het vertrek van Ank Bijleveld – Sigrid Kaag hoeft tenslotte niet alle Afghaanse kogels in haar kogelvrije bodywarmer op te vangen – zijn oude liefde weer oppakken.

‘Voor onze militairen en diplomaten waren het extreem intensieve en spannende laatste weken, waarin zij binnen de mogelijkheden zoveel mogelijk mensen in veiligheid brachten. Daarvoor verdienen zij diep respect en grote waardering,’ aldus Alex van Oranje. Hij leest niet voor uit eigen werk. Geen volksverhalen, zoals die geschreven en voorgelezen werden door Simon Carmiggelt, terwijl het toch om het Afghaanse volk gaat.

Als je het zo schrijft, waarom moesten Bijleveld en Kaag dan het veld ruimen? ‘Binnen de mogelijkheden’ maakt veel onmogelijk en grenst aan overmacht. Hoef je ook niet te debatteren. Maar goed, op 69-jarige leeftijd leidt Henk Defensie. De nét iets oudere Louis doet dat met een beoogd 5-3-2-systeem. Maar hij heeft wel verstand van het spelletje.

‘De overspannen woningmarkt is een belangrijk voorbeeld van een binnenlands thema dat niet in één periode oplosbaar is. Hoe wordt een betaalbare woning weer bereikbaar voor iedereen?’ – daar moet ik het toch even met mijn neef over hebben.

‘Voorop staat dat wij Nederlanders in coronatijd opnieuw hebben laten zien er als familie, vrienden, collega’s en buren voor elkaar te willen zijn.’ Is het niet letterlijk, figuurlijk slaan voor- en tegenstanders van vaccinatie en het coronapaspoort elkaar de hersens in.

‘Criminele organisaties moeten worden opgerold, hun leiders opgepakt en crimineel geld afgepakt. De grootschalige overstromingen in Limburg zijn voor de regering aanleiding om in overleg alle geplande maatregelen opnieuw tegen het licht te houden en te kijken of en waar versnelling nodig is.’ Ik zou er maar eens mee beginnen! Versnelling van het water lijkt mij trouwens niet zo verstandig.

‘De Nederlander geeft zijn leven een hoog cijfer. Nederland is en blijft een goed land om in te leven.’

Krijgt Máxima toch gelijk: de echte Nederlander bestaat niet. Want die krijgt geen verhoging van een belastingvrije uitkering. Zijn (schoon)moeder ook niet, om een extra grote spekpannenkoek te nuttigen in  Lage Vuursche, zonder QR-code.

 

 

 

Een weekend heikneuteren met Remkes

‘Mooi hè, meneer. De hei aan de linkerkant en rechts het groen.’

‘Nou, voor mij is dat net andersom, ik kom van de andere kant.’

‘Fietst u hier vaker, u komt mij bekend voor…’

‘Ik houd van groen. Zo tegen de herfst kom ik hier eikeltjes zoeken. Verder heb ik toch niet veel meer te doen.’

‘Ach, meneer Klaver, nu zie ik pas dat u het bent. Hebben ze u niet uitgenodigd?’

‘Nee.’

‘Als je een minderheidskabinet wilt vormen dan nodig je toch juist de minderheid uit? Ik ben natuurlijk maar een eenvoudige brandwacht, maar dat lijkt mij logisch.

U heeft wel wat gemist. Ik heb net het sein brand meester gegeven.’

‘Was er brand dan?’

‘U weet hoe dat gaat. Tijdens het diner wordt er een glas chardonnay gedronken – behalve Kaag dan, die eist chablis – en dan worden ze wat onvoorzichtig, gooien te veel olie op de barbecue. Maar die Remkes is de ware boosdoener. Gooide z’n shaggie in de gortdroge hei. Rutte drukte natuurlijk meteen z’n snor en wist zich later geen brand te herinneren. Een minderheid hielp me met blussen, onder leiding van Kaag, die op een zandheuvel was geklommen en ervaren als ze is, zei ze waar de anderen op moesten trappen. Zelf kon ze dat niet doen, omdat ze is afgetreden, zei ze nog. Maar volgens mij wilde ze naast haar reputatie ook nog niet haar pumps beschadigen.

Achteraf bleek het een opdracht van Remkes te zijn. Hoe je met weinig mensen brandjes kunt blussen. Ik geloof niet zo in die methodiek. Veel brandjes veroorzaken een onherstelbare fik. Vanaf maart al. Wat achter de Scheveningse duinen niet lukt, zal ook op de Hilversumse hei weinig kans van slagen hebben. Wat broeit gaat branden.

Daarna volgde een wandeling waarbij mij opviel dat zowel Kaag als Rutte zich niet door de bewegwijzering liet leiden. Kaag boog af naar rechts en Rutte naar links. Ze weten het altijd beter.’

‘Het ligt er natuurlijk aan van welke kant je het bekijkt, meneer.’

‘Nou meneer Klaver, als je allebei hetzelfde pad kiest, kun je het van alle kanten bekijken, maar dan kom je toch op hetzelfde punt uit. Denkt u niet? Trouwens, die Wopke weet helemaal de weg niet meer. Die heeft het maar over “doorpakken”.’

‘Op zich niet verkeerd. Toch?’

‘Wel als je op een warme septemberdag in een schaatspak rondloopt.’

 

 

 

 

Genderneutraal Gouden Kalf

De acteur Rijk de Gooyer doet zijn naam eer aan door zijn in 1995 gewonnen Gouden Kalf uit het raam van de taxi van Maarten Spanjer te gooien – ‘flikkeren’ had ook nog gekund in die tijd.Het is in het tv-programma Taxi waarin acteur Spanjer – vriend van Rijk – de rol van taxichauffeur speelt. Rijk vindt de uitreiking van eerder die avond maar armetierig. Dus stuitert het arme Kalf over de snelweg. In 1999 gebeurt dat nog een keer met een door Rijk gewonnen Kalf; Maarten Spanjer gooit deze keer het Kalf uit het raam.

‘Ik heb een fokking Gouden Kalf in mijn hand,’ zegt acteur Nasrdin Dchar in 2011. Wel blij met zijn prijs, als iemand met Marokkaans bloed. Hij noemt de angst voor buitenlanders, die volgens hem door de politiek wordt gevoed – hoe neutraal is het Kalf eigenlijk?

Als het aan de organisatie van Het Gouden Kalf ligt, wordt het dier genderneutraal. Acteurs en actrices worden non-binair acterend, inclusief op een grote hoop gegooid. Het gaat om de prestatie van de ‘acteurpersoon’. De beste hoofdrolspeler krijgt zo’n ‘fokking’ Kalf.

Wordt het topacteur Pierre Bokma? Toch duidelijk een man die alleen maar nog beter acteert als hij met een briljante hoofdrolspeelster zoals Elise Schaap acteert. Maar we gaan uitsluitend, dus ex- in plaats van inclusief, nog naar eenakters kijken of luisteren naar uiterst binaire kutpraatjes van de vaginadialogen-podcast van actrice Anne-Marie Jung: Macramé je snee. Dat is gebiedende wijs, dus moet het macramee zijn, maar dat hoor je toch niet.

Het nadeel van Bokma (jenevermerk) – ik zeg beslist niet dat het zo is – kan de associatie met het verleden zijn, het drankgebruik van Rijk de Gooyer: vliegt er weer een Kalf het raam uit!

Geen ooi, geen ram, gewoon genderneutraal: Schaap. Ik denk dat Elise de meeste kans maakt op het genderneutrale Kalf, voorheen stier- of koekalf. In een halflege, besmettelijke zaal met politiek correcte ‘woke people’, zal ze de prijs in ontvangst nemen. In haar speech bedankt ze iedereen en zegt van ze te houden. De presentatie is als vanouds oubollig humoristisch gescript. De organisatie is tevreden met een paar kalveren minder. Borrelen na afloop, misschien drinkt Elise wel een paar Bokma’s met Pierre. En mochten jullie doorzakken, samen in de taxi op de achterbank belanden, speel dan weer eens zo’n heerlijke, seksistische, rolbevestigende scène die toch écht niet meer kan. Waarvan men schande spreekt, maar die iedereen heeft gezien. Of ga gezellig macrameeën. En voor de humor: als de taxichauffeur het raam laat zakken, flikker dan dat fokking genderneutrale Kalf het raam uit.  

 

 

    

 

B&B Vol Liefde - BoerBurgerBeweging

Ik ben helemaal om. Caroline van der Plas, wat een moordwijf! In het tv-programma Media Inside zegt ze dat vrouwen niet zo moeten zeuren. Het programma wordt gepresenteerd door Gijs Groenteman, zoon van een ex-VARA presentatrice die ook heel wat werd toegedicht. Zijn sidekick kon de achterneef zijn van de altijd beroepsmatig chagrijnige Maarten van Rossem: Marcel van Roosmalen.

Waar hebben ze het over? Het populaire tv-programma B&B Vol Liefde waarin alleenstaande eigenaren van bed and breakfasts op verschillende plekken in Europa, verveeld van het eieren bakken naarstig op zoek gaan naar de liefde van hun leven. Nederlanders komen bij hen op bezoek voor romantiek en avontuur. Maar dat valt toch wel tegen als die mannen door de bazige eigenaressen de hele dag met een emmertje sop en schoonmaakdoekjes aan het werk worden gezet.

De bij Op1 ontslagen Talitha Muusse, die geen balans kon vinden in haar rol als presentatrice en politiek opiniemaakster, vindt dat prachtig in een wereld waarin de man de dienst uitmaakt. Ze zal het moeilijk hebben gehad met de wel professionele medepresentator Sven Kockelmann.

Caroline van der Plas heeft haar eigen B&B met nog een B erbij: BoerBurgerBeweging. Ze is van mening dat mannen in de B&B zich best wel meer man mogen tonen en dat vrouwen geen sneeuwvlokjes zijn en moeten ophouden met zeuren. Ze krijgt het aan de stok met Talitha Muusse, die het ondanks haar jonge leeftijd allemaal al weet. Groenteman en Van Roosmalen zijn VARA-politiek correct vrouwvriendelijk hierover en zwijgen. Dus zegt Van Roosmalen maar dat hij niets heeft met boeren.

Caroline heeft niets meer met het tv-programma Zomergasten sinds het door Janine Abbring wordt gepresenteerd: ‘Ze laat niemand uitpraten.’ Talitha begrijpt de sneer niet. De uit de zomeravond ontwaakte Van Roosmalen is het verbazingwekkend met Caroline eens.

Presenteren is een vak: hoe je het doet en niet te vergeten, waarvan je inhoudelijke kennis hebt. Zo voorkom je dat je als presentator van RTL Boulevard aan de verkeerde rock-‘n-roll groepen refereert – zoals Kiss– als je het hebt over de terugkeer van de mode uit de rock-tijd. Mode is een verkeerd woord, want het was een stroming die ontstond, met bijbehorende ‘accessoires’ zoals jongens met lang haar voor, en meisjes met bloemen in hun haar achter op een Puch: ‘Liever langharig dan kortzichtig.’ Op weg naar San Francisco, waar je nooit aankwam. Dat geeft niet zolang je maar idealen hebt, luisterend naar Radio Caroline, gekleed in zo’n stoer leren jack als dat van Caroline – de Afghaanse jas van toen laat ik maar buiten beschouwing.

Ik ga gauw aan het werk anders wordt het sop in mijn emmertje koud.